Hanne in Ghana

HelloIk ben de laatste 2 maanden ingegaan. Het is echt niet te geloven hoe snel de tijd vliegt.Ik zie mezelf nog het vliegtuig opstappen naar Ghana en toen d8 ik dat 10 maanden zolang was maar echt voor ik het weet zit ik alweer op dat vliegtuig terug naar Belgie. Ik vertrek 20 juni s`avonds vanuit Accra en kom dan 21 juni s`morgens aan in Belgie. Aan de ene kant kijk ik er wel naar uit om terug naar huis te komen en me eens goed te douchen en daarna een goed pak frieten maar het zal zo moeilijk zijn om alles en iedereen di eik hier heb leren kennen zomaar achter te laten. Dit zal dan meteen men voorlaatste berichtje worden!Het enigste grote avontuur die ik eigenlijk te vertellen heb is de 2 weken reizen met Iens en Tiffany, die me kwamen opzoeken in Ghana. Het was een toffe mooie reis via de volta naar het uiterste Noorden tot de grens met Burkina Faso en dan terug naar het zuiden om nog enkele dagen te relaxen aan de zee.We hebben veel mooie dingen gezien en het was ook voor mij de eerste keer helemaal in het Noorden. Nogmaals bedankt voor jullie komst kvond het super. Voor de rest heb ik verder vrijwilligerswerk gedaan en nu zit ik met 2 weken vakantie. Daarin hou ik me bezig met het leren van rijboeken, leren koken, mensen bezoeken en wat rondlopen in t`stad. Binnen 2 weken komt men papa me nog opzoeken voor 10 dagen en daarna ga ik nog 2 weken werken en dan heb ik nog 2 weken over om me voor te bereiden op men vertrek.Zo zijn jullie weer op de hoogte van men dagelijkse Ghaneze bezigheden. Bedankt aan alles mensen die brieven schrijven! Hanne

HallooooHelp we zijn al maart ! De tijd gaat veel te snel !Februari was een leuke maand met wel enkele moeilijkheden. Ik heb heel hard zitten twijfelen om te veranderen van gastgezin. De mensen in mijn gezin zijn heel vriendelijk maar ik mag nooit helpen in het huishouden en ik voel me echt als een gast. Daarnaast hadden ze ook nog geldproblemen maar dat lijkt nu voorlopig opgelost. We hebben eens goed gebabbeld en af en toe mag ik nu eens de afwas doen of vegen. Ik had echt zin in een nieuwe omgeving, een nieuw avontuur, maar dat heb ik gevonden in verandering van school naar vrijwilligerswerk. Ik bleef speciaal nog wat op school voor een loopwedstrijd onder scholen. Maar uiteindelijk lieten ze mij niet lopen. Ze waren bang dat ik ging verliezen voor de school. Ik was enorm teleurgesteld vooral omdat ik enkele keren had getraind en ik zou laten zien dat blanke mensen ook kunnen lopen. Helaas.Ik werk nu in een kinderdagverblijf voor kindjes van 3 maand tot 3 jaar. Het is jammer genoeg een verblijf voor rijke kindjes. Ze hebben niets tekort en zeker ook geen personeelstekort waardoor ik dus niet zoveel te doen heb.Ik hou me voornamelijk bezig met de pampers te verversen, huiswerkjes maken en eten te geven.Het is eens wat anders dan school. Ik weet wel niet of ik dit ga doen tot het einde van juni.Februari was de maand van de African Cup voetbal! Ghana heeft het heel goed gedaan, maar toen ze verloren was heel het land stil en in rouw voor 2 dagen!Verder ben ik 2 keer op weekend geweest. De eerste keer naar Kumasi met Saskia (Belgische Afs). We hebben wat rond gelopen op de grootste markt van het land en de zaterdagavond hebben we ons gewaagd aan het uitgaansleven in Ghana. We zijn naar een soort club geweest. Buiten het feit dat iedereen met ons wou dansen en dan nog eens veel te close, was het een leuke nacht! Het tweede weekend ben ik naar Accra geweest de familie gaan opzoeken waar ik de eerste week in Ghana logeerde. Het was enorm leuk om ze terug te zien en we hebben op zaterdag een daguitstapje gemaakt naar Ho (vola region) om de dochter te gaan opzoeken op internaat.Enkele weken geleden ben ik op een zondag ook de mama van mijn Ghanese mama gaan opzoeken. Ze woont nog in zo een traditioneel dorpje. Ze mag dan misschien al in de 90 zijn, ze doet nog zelf de was en de plas! Ik heb daar een hele namiddag op een stoeltje in een hutje gezeten en af en toe kwamen kindjes eens door het raampje kijken. Jammer genoeg kon die vrouw geen Engels. De laatste weken op school heb ik veel dagen overgeslagen. Dan ging ik eens naar de kleermaker die 'geprobeerd heeft om een kleedjes te maken voor mij. Over de resultaten spreek ik liever niet! Een andere dag ben ik eens mee geweest naar de school van mijn oudste broer Michael. Verder heb ik na veel aandringen ook al een klein beetje leren koken!Nog 3.5 maanden te gaan en dan mag ik mijn valiezen alweer pakken. Niet te geloven. Meer en meer begin ik alles te beseffen. Ik moet mezelf toch nog iedere morgen opnieuw duidelijk maken dat ik in Afrika ben.Op het einde van maart gaan al de vrijwilligers van afs terug naar huis maar zeker niet getreurd want op 22 maart heb ik het grote geluk om 2 heel dierbare vriendinnen te mogen gaan ophalen in de luchthaven van Accra!Mensen, nogmaals heel erg bedankt voor al de toffe brieven en mailtjes die ik krijg. Ik vind het enorm leuk om te lezen hoe het er in België aan toegaat. Het spijt me verschrikkelijk indien ik niet naar iedereen persoonlijk kan terug sturen, maar daarvoor dient deze blog dan! Mensen die al verschillende berichtjes hebben gestuurd naar mijn gsm nummer van België, sorry daarvoor maar dat zal niet toegekomen zijn. Ik heb nu een Ghanees nummer 00233245312742 !Sorry dat ik het alweer hierbij moet laten maar ik ben dit tekstje al voor de derde keer aan het hertypen doordat we 2 keer light off hebben gehad( geen elektriciteit)Heel veel dikke knuffels en tot de volgende ! Hanne

Hallo iedereen,Men eerste berichtje in het nieuwe jaar.Eerst en vooral een heel gelukkig nieuwjaar en veel suc6 iedereen. Dat al de wensen en verlangens in vervulling mogen gaan!We zijn het nieuwe jaar ingegaan met evenveel moed als het oude en vandaag ben ik ongeveer in de helft van men verblijf in Ghana. Er zijn 5 maanden gepasseerd en er wachten mij nog 5 mooie maanden. Ik heb 4 weken schoolvakantie gehad, maar daarvoor de examens. Ik heb meegedaan en verwachtte gemakkelijke examens. Maar integendeel, het was best wel moeilijk en ze vroegen super veel ongeziene dingen. Maar tot zover de examens, in de vakantie heb ik dus 2 weken gereisd.Ik ben via de Volta meer naar het noorden geweest van Ghana en dan terug langs de Kintampo watervallen en via Kumasi naar Koforidua. Daarna ook een klein beetje gereisd langs de zee. Een bezoek aan Elmina en Cape coast, twee slavenforten van vroeger. Dan ook nog een bezoek aan Ada Foah een superpardijselijk eiland waar de Volta in de zee overgaat.Kerstmisavond vieren ze niet zo hard in Ghana, maar ik had het geluk dat er vanalles te doen was in de straten van Koforidua. Op kerstdag zelf gaan de mensen allemaal naar de kerk net als op oudejaar om dan te dansen en god te aanbidden. Ondertussen is school al weer gestart en ik probeer er zoveel mogelijk aan te ontsnappen. Het is enorm saai en ik ga binnenkort toch eens met mijn contactpersoon van de organisatie gaan babbelen om mss over te schakelen op vrijwilligerswerk. Vorige weekend ben ik Saskia, Belgische afs studente gaan opzoeken in Akwatia, een klein diamantenstadje. Het dorpje is echt tussen de mooie natuur en we brachten een bezoek aan een rivier waar al de vrouwen de was deden, een boerderij waar je gratis palmwijn kon drinken en de plaats waar ze diamanten delven en dan transporteren naar Europa. Voor moest je het nog niet weten de Afrikaanse beker voetbal 2008 is in Ghana. Vorige zondag is die gestart en Ghana heeft al de eerste match gewonnen waardoor iedereen heel de nacht op straat al feestend door bracht. Het stadium is in Accra en er is daar nu een enorme drukte. Ondertussen zijn we in het droogseizoen en dat doet deugd in de morgen wanneer er wind is en het een beetje frisser is. De Ghanezen vinden echt dat het super koud is s'morgens en ze lopen allemaal met mutsen en dikke truien aan terwijl het toch 30 graden is en het zweet van hun gezicht loopt! Kheb het geluk nog niet veel ziek te zijn geweest, af en toe eens hoofdpijn van teveel zon en kheb ook eens 3 dagen in bed gelegen met mss wel malaria. Voor de rest gaat alles nog goed met men gastfamilie. Mijn zus Salomey is nu niet meer in huis maar er komen geregeld familieleden op bezoek.Voor de komende weken heb ik niet echte plannen. Ik probeer me zoveel mogelijk hier en daar bezig te houden zodat de verveling niet toe slaat. Kan ondertussen al een beetje Ghanees koken. Ik kijk iedere dag uit naar 22 maart! Zo dat was het alweer, heel erg bedankt aan al de mensen waarvan ik brieven en mailtjes kreeg. Ik probeer zoveel mogelijk men post te beantwoorden maar wees niet boos als ik eens iemand over het hoofd zie. Hele dikke knuffels van ikke en veel suc6 in alles wat je daar doet in het verre Belgenland. Hanne